Eda Kardeşi Olacağını Öğreniyor…

// Ne kadar da heyecanlıyım. Tam 4 gündür Eda ya söylemenin uygun olduğu anı kolluyoruz. 4 gündür erteliyoruz. Çünkü hem Eda hem ben hastayım. Ona bu moddayken söylemek istemiyoruz. Yarın ilk Piano konserine çıkacak. Bütün aile onu dinlemeye gelecek. Eğer bugün söylersek yarında da aileye açıklayacağız.

Ve akşam yemeğinden sonra babası konuyu açıyor ;

Edacım hani gecen gün annenle doktora gitmiştik ya. Doktor annenin karnında bir bebek olduğunu söyledi. Yani senin bir kardeşin olacak. Eda bir koltuktan diğer koltuğa geçiyor. Yüzünde gülmeyle ağlama arası bir ifade. Çok şaşkın. Baba o sırada bebeğin ilk ultrason fotografını gösteriyor. Bir susam tanesi kadar küçücük bir şey resmin üzerindeki. Eda o heyecanla birşey görüp görmediğine takılmıyor zaten. Duvara doğru dönüyor, duvara parmağıyla birşeyler çizmeye başlıyor. Ne çizdiğini soruyorum. Söylemiyor. Duvara değilde kağıda çizmek istermisin diye soruyorum. Evet diyor. Elimden tutup beni odasına götürüyor. Hemen oradan küçük bir defter buluyor. Çok güzel resim yapan kızım o an çala kalem bir şeyler karalamaya başlıyor. O kadar hızlı çiziyor ki herşeyi duygularını bir an önce söylemek ister gibi sanki. 3 tane kafa çiziyor ve belli belirsiz bedenlerini. Ortadaki benim. Bir yanımda Eda bir yanımda babası. Benim kucağımda kundakta bir bebek çiziyor.. Eda nın kafasından 2 kalp çıkıyor kalpleri okla bana yöneltiyor. 2. kalp ortadan kırık:((

Eda bana kırgın…

Bebeğin kafasından da 3 tane kalp çıkarıyor. Edacım ne demek istiyorsun tam anlamadım diye soruyorum. Ve utangaç bir şekilde kelimeler zor dökülüyor dudaklarından. Kardeşim olunca sen onu seveceksin beni eskisi kadar sevmeyeceksin diyor…

Ben ağlamaya başlıyorum. Konuşamıyorum. O da kucağıma gelip o da ağlıyor. Birbirimize sımsıkı sarılıyoruz. Benim gözyaşlarımı silmeye çaışıyor. Ben o sırada Edacım sen benim canımsın. Hiç ben seni daha az severmiyim diyorum. O da tamam anne tamam şimdi anladım diye konuyu kapamaya çalışıyor. Bir müddet öylece ağlayıp sarıldıktan sonra konuşmaya başlıyorum:

Edacım, ben geçen hafta hasta olunca bana bakmaya kim geldi Ayla Teyzen. Halan başı sıkışınca kimi arıyor babanı. Yani bir kardeşin olmasını senin için çok güzel bir şey olacak. Hem şimdi anneannenin 3 çocuğu var. Hiç birimizi daha az seviyor olabilir mi. Allah annelerin karnına kardeş koyduğu zaman kalbibe de 2 kat daha fazla sevgi doldururmuş. Anneler de bütün çocuklarını sonsuz sevgiyle severlermiş.Eda biraz rahatlıyor. Sonra babası geliyor neler oluyor burada diyerek. Eda ona anlatmamı rica ediyor benden. İkimizin arasındaki bu dialog ömrüm boyunca unutamayacağım en zor anlardan biri olarak hafızamda yerini alıyor… 28 Ocak 2011, İzmir

Reklamlar

Etiketlendi:, ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

Oğlumu Büyütürken

Yağız'la hayat daha anlamlı. Hergün büyüyorum.

kitapsepeti

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

sandıklıdivan

"Şimdi yeni şeyler söylemek lazım..."

%d blogcu bunu beğendi: