Eda’nın Karne Sevinci (12 Haziran 2012)

Aslında Eda nın Karne sevinci mi demeliyim yoksa annesinin mi soru işareti:) Çünkü ben Eda nın karne haftasını çok daha heyecanla bekledim sanki.

Geçen hafta Çarşamba Günü Eda nın portfolyo sunumu vardı . İşte o gün bana dank etti . Kızım 1. sınıfı bitiriyordu. İçimi tatlı bir hüzün kapladı.  Zaman ne kadarda hızlı geçmişti.Bu yıl bence  Eda için hayatının bir  dönüm noktasıydı. Çünkü bu yıl okuma-yazmayı öğrenmişti. Artık gece yatarken kitaplarını kendi okuyor. Ya da ben Ada yı uyutmaya çalışırken kardeşini uyandırmamak için elinde kocaman bir kağıtla söylemek istediğini bana kağıda yazarak söylüyordu. (Kuzucum son zamanlarda bunu çok fazla kez uyguluyor)  Eda aslında farkında olmasa da öğrenme sürecinde en büyük özgürlüğünü kazanmıştı artık. Okuyor ve yazıyordu. Umarım bu özgürlüğünün kıymetini hep bilir ve sonuna kadar kullanır:)

Eda’ya bu özgürlüğü vermekte onun  okul öncesinden sonra ilk öğretmenleri Yalçın ve Nüket Öğretmene nasip oldu. İkisine de kızıma olan tüm katma değerleri için teşekkür ediyorum.

Karne günümüze geri dönersek;  İşte portfolyo günümüzden sonra başlayan heyecanım  karne gününe kadar sürdü. Eda ile öğretmenleri için kurabiye yaptık, minik yazı tahtaları hazırladık. Ve karne günümüz geldi. Telefona mesajla gelen yazıda okulun 13:00’e  kadar olacağı belirtiliyordu. Ben de bu saatin üzerinde hiç kafa yormayıp kendimi otomatik olarak 13:00 programladım. Saat 12:30  12:40 gibi okulada olmalıydım. (Güya erken bir saat!!) O gün işe gitmedim.Sabah Eda yı okula bıraktıktan sonra, Eda ya karne hediyesi sürprizi aramaya koyuldum. Ona bir fotograf makinası almaya karar vermiştik. İstediğim nitelikte bir makina bulamayınca, babamız ile konuşup, Eda ile beraber seçim yapalım dedik. Ben eve dönüp hazırlandım ve saat tam 12:40 da okulun önündeydim. Okula geldiğimde ellerinde karnelerle bahçeden çıkan çocukları görünce içim bir hoop etti. Maelesef karne alma törenine geç kalmıştım. İçeriye girip de geç kaldığımı anladığım an gözümden yaşlar dökülüverdi. Gözyaşlarımı tutamıyor ağlıyordum. Kendime öyle bir kızıyorum ki böyle bir hatayı nasıl yaptım diye. Tam o sırada Eda geliyor. Anne senin gözlerine ne oldu? Sen karne aldın diye duygulandım kızım. Eda cım ben geç kaldım. Özür dilerim.  Olsun önemli değil anne. Ama yol boyunca çok suskun sessiz. Ben içim içimi yiyiyorum acaba üzüldü mü? Söylemiyor mu?

Çevremde bazılarına böyle anları büyütmem, abartmam saçma geliyor. Oysa ben daha da büyütmek istiyorum. Dünyada ki bütün kötülüklere inat hayatımda güzel olan her ana anlam katmak istiyorum. Tabii ki  her insanın geçmişe ait unutulmazları , güzel anları vardır, ama ben o anıları  çerçevesiz bir fotograf olarak değil de, en değerli çerçeve ile çevrilmiş bir şekilde daha altı çizili bir şekilde anılarımda yer açmak istiyorum Çünkü biliyorum  ki zaman çok ama çok hızlı akıyor. Bu kadar hızla geçen bir zamanda hayatımdaki her güzel ana vurgu yapmak, aslında muylu olmam gereken ne kadar çok şey olduğunu hatırlatıyor bana. İşte bu yüzden Eda mın karne heyecanını kaçırdığım için üzgünüm.

Bu arada Eda hediyesini duyunca çok sevindi. Henüz allmamış olsak bile bunu bilmek bile onu mutlu etti. Sonra da Eda ile beraber Madagaskar 3 filmine gittik. Akşama ise okuldaki konsere gittik.  Dolu dolu bir karne gününün ardından yorgun bir şekilde eve döndük. Karne resimlerini Eda nın arkadaşlarından  alıp buraya ekleyeceğim en kısa zamanda. Benim öğretmenlerimiz ile çekebildiğim  pozlar ise aşağıda.Image

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

Oğlumu Büyütürken

Yağız'la hayat daha anlamlı. Hergün büyüyorum.

kitapsepeti

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

sandıklıdivan

"Şimdi yeni şeyler söylemek lazım..."

%d blogcu bunu beğendi: