uyusunda büyüsün ninni…

Uzun zamadır Ada nın uyku seremonisini yazacağım fakat yoğunluktan atlıyorum. Sevgili minik Ada biraz uykuya zor dalan türden:)  Hatta öğle uykularında neredeyse ben uyutamaz oldum. Ben evdeysem hiç uyumak istemiyor. Aksam uykularımız ise tam bir cümbüş. Uyku saati gelince türlü türlü numaralar…

Odaya gitmemek için, mandalin yemek istemeler, süt içme talepleri, babama iyi geceler demedim, ablama iyi geceler demedim… dim dim dim de dim dim..

Şimdi yazarken hoş geliyor ama tam kafa yemelik oldu kızım bu aralar..

Ama tüm bunların yanında çok da tatlı halleri yok değil tabi…

Mesela tam dalacak ama dalamıyorsa.. Başlıyor bana mesaj göndermeye “Dandini dandini…”Ben duymazdan gelip uyuyor taklidi yapıyorsam ses yükseliyor… Eğer yine olmadıysa gözlerimi açmaya çalışıyor… Tabi ben de başlıyorum ninniyi söylemeye …. En sevdiği yer ise “Annesi de babası da kısmı”

Bu kısmı ben uydurdum. Ve bir satırını unutmaya gör  “ııııı, ıııı öyle değell” diye paralıyor kendini.

Ninnimiz şöyle;

Annesinin küçük kuzusu

Ablasının tatlı kardeşi

Babasının minik kızı o

Benim güzel yavruma ninnii..

Eee eee eee eee

Dandini Dandini dastana

Danalar girmiş bostana

Kov bostancı Danayı

yemesin lahanayı,

eee eee eee eee e kızıma eeee eeee eeee

Uyusunda büyüsün ninnni

büyük büyük yürüsün ninnin

ninin benim yavruma ninni

Bu aralar Ada bebekleri ile oynarken de hep bu ninniyi söylüyor. Öyle güzel oynuyor ki bebekleri ile. Pişş pişş .

Dialog şöyle;

-Şimdi uyucan tamam.

-Ne uyumak istemiyormusun?

-Ama uyumazsan büyüyemezsin. (benim ona söylediğim gibi)

-Tamam hadi uyu. Ve ninnisini söylemeye başlıyor…

IMG_1644 IMG_1645 IMG_1923Hatta bugün ben yemek hazırlarken kucağında bir bebek ona aynı ninniyi söyleye söyleye girdi içeriye. Eda nın çok hoşuna gitti. Ve “Anne ben Ada yaşındayken bu kadar çok şarkı söylüyormuydum diye sordu” ve ben “gerçekten hatırlamıyorum Eda” diye cevapladım. Çünkü gerçekten bu kadar çok mu söylüyordu emin değilim. Ama Ada nın şarkı söylemeyi çok sevdiği kesin:)

 

Bebekleri ile oynarken  ya da onları ninni söyleyip uyuturken genellikle yalnız oynadığı saatler olduğundan ve ben bir iş ya da mutfakta yemek yapıyor olduğumdan çok da fotografı olmadığını fark ettim. Ama bir iki poz işte burada. Bu arada bu  bebeklerin birisi anneannemizin yeni yıl hediyesi birisi de İstanbul lu babaannemizin yeni yıl hediyesi..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Oğlumu Büyütürken

Yağız'la hayat daha anlamlı. Hergün büyüyorum.

kitapsepeti

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

sandıklıdivan

"Şimdi yeni şeyler söylemek lazım..."

%d blogcu bunu beğendi: